ذخيره گاه زيستكره گنو

   اين منطقه در شمال غرب بندرعباس قرار دارد. وسعت منطقه 27500 هكتار است كه معادل 41/0 درصد مساحت كل استان مي‌باشد، از يك رشته كوه اصلي بنام كوه گنو كه بر دشت خليج فارس تسلط دارد تشكيل يافته است. اين ذخيره گاه در اقليم حياتي پالئاركتيك قرار گرفته و از لحاظ پروانسهاي جغرافيايي زيستي كويرهاي ايران  آناتولي مي‌باشد. بيوم منطقه كويري و نيمه كويري مي‌باشد. اين منطقه با برخورداري از تغييرات ارتفاعي و وجود كوههاي مرتفع و ايجاد ميكروكليماي متفاوت و همچنين قرار گرفتن بين ناحيه رويشي ايران و توراني و صحارا _ سندي داراي فلور خاص است بطوريكه عناصر گياهي هر دو ناحيه رويشي را با هم دارد. علاوه بر اين عناصر نفوذي مديترانه‌اي اروپا _ سيبري و سينو ژاپني و 000 نيز در اين منطقه حضور دارند با توجه به شرايط موجود منطقه حفاظت شده گنو از نظر پوشش گياهي بسيار غني است و بالغ بر 360 گونه گياهي از آن گزارش شده است كه گونه مهرخوش ( Znumerix  majdoe ) داراي ارزش و جايگاه ويژه‌اي در تنوع زيستي جهان است. اين گونه منوتيپيك است و تنها رويشگاه آن در سراسر جهان منطقه حفاظت شده گنو و منطقه  كوچكي در 100 كيلومتري شمال بندرعباس ( قطب آباد ) مي‌باشد.

تنوع جانوري آن از دو اقليم حياتي پالئاركتيك و اورينتال پيروي مي‌كند بطوريكه هم گونه‌هاي دشت‌زي و تپه ماهوره‌اي مناطق خشك تا استپي نظير جبير و هم گونه‌هاي كوه‌زي نظير قوچ و ميش و بز و پازن را مي‌توان در يك منطقه يگانه مشاهده كرد. همچنين تنوع پرندگان گنو بسيار چشمگير است. قوچ وميش، جبير، کل وبر، جيرفتي، آکاما، تشي، روباه، ماهي‌آفانبوس، قرقي، تيهو، هما، انواع سنگ چشم‌ها، شهدخور، ليكو، كمركلي، دال سياه، كركس.

اصول دوازده گانه مديريت ريسك

اصل اول:كليه فعاليتهاي انساني كه در آنها از وسايل و تجهيزات فني استفاده ميشود، مستلزم حدودي از عناصر ريسك است.

اصل دوم: از هر خطر شناسايي شده نبايد ترسيد، زيرا همه خطرات قابل كنترل هستند.

اصل سوم: به مشكلات با ديدي صحيح و مناسب بنگريد.

اصل چهارم: ريسكها بايد طبقه بندي شده و ارزيابي آنها بر اساس دانش، تجربيات و همچنين نيازهاي كارخانه صورت گيرد.

اصل پنجم: كليه مقررات و اصول موجود در كارخانه و عناصر سازماني آن بايد طوري طرحريزي شوند كه از يك فلسفه واحد پيروي كنند.

اصل ششم:عمليات سيستم همواره با درجه اي از ريسك همراه است، يك تجزيه و تحليل خوب بر ضرورت كاهش وقوع حوادث تاكيد خواهد كرد.

اصل هفتم: تجزيه و تحليل ايمني سيستم و ارزيابي ريسك مغايرتي با كنترلهاي مناسب و صحيح فني ومهندسي ندارد.

اصل هشتم: تعيين دقيق اهداف و پارامترهاي بررسي ريسك بسيار مهمتر از يافتن روشهاي استانداردشده معمول براي حل مشكلات است.

اصل نهم: براي برطرف كردن مشكلات و مسايل ايمني فقط يك " بهترين راه حل" وجود ندارد و تعداد متنوعي از روشها موجود هستند كه اجراي هركدام از آنها ممكن است درجه اي از ريسك را كاهش دهد.

اصل دهم: براي اطلاع و استفاده از انواع متدهاي دستيابي به اهداف خاص ايمني، بهترين و موثرترين راه مشاوره با يك طراح است.

اصل يازدهم: در عمل رسيدن به ايمني مطلق امكان ندارد.

اصل دوازدهم: در برنامه ريزي و طراحي سيستم هيچ" مشكل ايمني" وجود ندارد و تنها مشكلات مهندسي و مديريتي هستند كه در صورت حل نشدن مي توانند منجر به بروز حادثه و شبه حادثه شوند.

پناهگاه حيات وحش شيدور

    جزيره شيدور نگيني است گرانبها كه در ميان آبهاي نيلگون خليج فارس خودنمايي مي كند در پي ويژگيهاي خاص زيستي و اكولوژيكي جزيره كه مامن خوبي براي انواع پرندگان مي‌باشد به عنوان بهشت پرندگان نامگذاري شده است و با عنوان پناهگاه حيات وحش تحت مديريت قرار دارد كه اين طبقه معادل طبقه چهارم در طبقه بندي « IUCN » را دارا مي باشد و در سال 1378 توسط كنوانسيون بين‌المللي، رامسر سايت جزء مناطق تالابي قرار گرفت، وسعت آن 160 هكتار است كه كمتر از 003/0 درصد مساحت كل استان را شامل مي گردد.

جنس اين جزيره از آبسنگهاي مرجاني است و اين جزيره تنها آبسنگ مرجاني حفاظت شده كشور به شمار مي‌رود كه در فهرست مهمترين آبسنگهاي « IUCN » نيز به ثبت رسيده است، كه در عمق 2 تا 3 متري و گاهي تا فاصله چندين متر از ساحل جزيره مرجانها قابل رويت هستند.

    پوشش گياهي جزيره از نظر تنوع فقير ولي از نظر تراكم غني است. پوشش گياهي سواحل كم‌پشت و تنك بوده و در مناطق مركزي متراكم‌تر است بيشتر گونه‌هاي منطقه از انواع شورپسند و شن‌دوست مي‌باشند اين گونه‌ها عمدتاً از جنس‌هاي زير هستند:

Salvadora , Atriplex , Sueda , Ephedra , Aeluropus , Sensio , Cyperus , Heliotropium , Erodium , Cistanche

جوامع گياهي جزيره در بخش گودالي وسط جزيره بسيار متراكم مي باشدكه بيشتر از جنس Sueda و Atriplex بوده كه ارتفاع جامعه گياهي جزيره حداكثر به 60 سانتي متر مي رسد و در برخي نقاط جزيره تراكم پوشش گياهي به 100% نيز  مي رسد .

   به نظر مي رسد گياهان جزيره جهت لانه سازي برخي پرندگان مانند اگرتها و برخي پرستوها كاربرد زيادي داشته باشند.

    اين منطقه از نظر زيستگاهي براي پرندگان بويژه پرستوهاي دريايي اهميت فراواني دارد و از ديرباز بزرگترين محل زاد و ولد پرستوهاي دريايي در ايران بوده و اين پرندگان براي توليد مثل و جوجه آوري به اين منطقه روي مي آورند. اين منطقه در برخي از سالها بيش از 600 هزار پرنده را در خود جاي مي دهد از جمله پرندگان اين منطقه مي‌توان به گونه‌هاي ذيل اشاره نمود:

جدول(2)- بعضي از پرندگان منطقه شيدور

    همچنين پناهگاه حيات وحش شيدور به علت داشتن سواحل شني مناسب، غيرمسكوني بودن و عدم وجود حيوانات وحشي از قبيل روباه، كفتار، شغال، خدنگ و فراواني مواد غذايي در آبهاي اطراف جزيره زيستگاه مهم و مناسبي براي تخم ريزي انواع لاك پشتهاي دريايي مي‌باشد. انواع لاك پشتهاي دريايي منطقه گونه‌هاي لاك پشت عقابي، پشت چرمي، سبز، سرخ و زيتوني مي‌باشد. پرستوهاي دريايي، مارجعفري، عقاب ماهي‌گير، كاكائي، باكلان گلو سياه.

از اهداف حفاظت اين جزيره مي‌توان: حفاظت از زيستگاههاي پرندگان، تكميل شبكه مناطق حفاظت شده با نمونه‌اي از آبسنگهاي مرجاني و حفاظت از جمعيت عظيم پرستوهاي دريايي نام برد.

• گياهان آوندي تالاب معمولاً بر اساس فرم رويشي طبقه بندي مي شوند.
• چنين دسته بندي اگرچه مستقل از ارتباطات فيلوژنتيك (Phylogenetic) است، اما مبتني بر ارتباطات گياه با محيط فيزيكي پيرامون خود به ويژه آب و خاك است.
• يكي از طبقه بندي هايي كه بر اين اساس صورت گرفته بر اساس بررسي هاي Sculthorpe(1967) و به شرح زير است:

1- Emergent plants

2- Submerged plants

3- Floating - leaved plants

4- Floating plants

n       گياهان بن در آب                               Emergent plans           

          اين دسته از گياهان آبزي ريشه در بستر محيط آبي دارند. بخش‌هايي از گياه داخل آب، ولي قسمت‌هاي اصلي فتوسنتز كننده آن به ويژه برگ‌ها، بيرون از آب قرار مي‌گيرد. اين دسته از گياهان غالباً در آب‌هاي كم‌عمق علفزارهاي تالابي (مارش‌ها)، در امتداد كرانه درياچه‌ها يا كناره رودها استقرار مي‌يابند. اين گياهان، آب و مواد غذايي را از خاك جذب مي‌كنند، ولي تبادل گازي را مانند گياهان خشكي در هوا انجام مي‌دهند و به سبب تسلط فضايي در دريافت انرژي خورشيد، پيش از رسيدن به سطح آب، اغلب بر ديگر گونه‎ها غلبه دارند. از گياهان اين گروه مي‌توان به نمونه‌هاي زير اشاره كرد :

n       Phragmites australis

n       Thypha latifolia

n       Juncus littoralis

n       Butomus umbellatus

n       Cyperus longus

n       Scirpus maritimus

n       Carex nigra.

           اين دسته از گياهان را اغلب انواع علفي تشكيل مي دهند اما گونه هاي چوبي تالاب نيز در اين رديف قرا مي گيرند.

          اغلب گياهان بن در آب ويژگي هاي ظاهري شبه گياهان خشكي دارند و در گستره خشكي در خاك هاي داراي رطوبت كافي نيز مشاهده مي شوند.

          گياهان بن در آن علاوه بر حاشيه تالاب ها و درياچه ها در كناره رودخانه ها و جويبارها نيز ديده مي شوند.

          اين دسته از گياهان با توجه به تسلط اندام هاي هوايي بر فضاي بيرون آب اغلب در رسيدن نور خورشيد به گياهان Submerged plants (غوطه ور) و Floating - leaved plants (برگ شناور) با اين گياهان در رقابت هستند.

n                 

 از انواع درختي اين گروه از گياهان مي توان به مانگرو ها و سرو تالاب             Taxodium disticum ، افرا قرمز    Acer rubrum ، Nyssa aquatica   و برخي از اعضأ جنس Populus  و Salix اشاره نمود.

انواع درختچه اي اين گروه از گياهان در خانواده هاي زير يافت مي شوند:

n       Rosaceae (تيره گل سرخ)

n       Cornaceae (تيره ال)

n       Rubiacea (تيره روناس)

n       Betulaceae (تيره توس)

n       Caprifoliaceae (تيره آقطي)

n       Ericaceae (تيره اريكا يا خلنگ)

وقتي هدفي بزرگي الهام بخش شما مي شود، وقتي طرح بزرگي به ميان مي آيد،انديشه هاي شما حدو مرزها را پشت سر مي گذارد، ذهن شما به فراسوي محدوديتها مي رود،هشياريتان در همه جهات بسط پيدا مي كند و خود را در دنيايي جديد،عالي وشگفت انگيز مي يابيد.

تعاريف مديريت زيست محيطي      

با توجه به دامنه بسيار وسيع و تنوع تخصص هاي ذيربط ، قابل درک است که يک تعريف کلي و مختصر در مورد مديريت زيست محيطي وجود نداشته باشد . بنابراين ، تعاريف مختلفي از مديريت زيست محيطي وجود دارد که عبارتند از :

- مديريت زيست محيطي ، فرآيند تصميم گيري در راستاي تنظيم آن دسته از فعاليت هاي بشري است ، که بر محيط زيست تأثير دارند ، به گونه اي که ظرفيت هاي قابل تحمل محيط زيست براي توسعه بشري مختل نگردد.

- مديريت زيست محيطي ، کنترل آن دسته از فعاليتهاي بشري است که تأثير بارزي بر محيط زيست دارند .

- مديريت زيست محيطي ، تلاشي است براي يافتن بهترين انتخاب هاي زيست محيطي ممکن با استفاده از بهترين تکنيک هاي موجود ، که باعث صرف مخارج و هزينه هاي مفرط نگردد .

- مديريت زيست محيطي ، روند تخصيص منابع طبيعي و مصنوعي است ، به نحوي که با استفاده بهينه از محيط زيست بتوان ، حداقل نيازهاي اوليه بشري – و در صورت امکان بيشتر – را به صورت پايدار محقق نمود .

- مديريت زيست محيطي ، نگرشي است که وراي مديريت منابع طبيعي عمل کرده و شامل : محيط سياسي ، اجتماعي و ... طبيعي مي شود و به مسائل ارزشي ، با يک مکانيزم توزيع برابر بين کليه اشخاص ، نسل ها و مناطق جغرافيايي مي پردازد .

- مديريت زيست محيطي ، يک تعريف عمومي ، در مورد يک فرآيند اتخاذ شده ، توسط متخصصين سيستم گراست که با سابقه تحصيل در علوم طبيعي و اجتماعي و يا – در سطح محدودتر – مهندسي ، حقوق و طراحي ، اقدام به حل مسائل زيست محيطي تحول يافته ، توسط انسان مي نمايند و بر اساس يک رويکرد " ميان رشته اي " و نقطه نظرات کمي و آينده نگر عمل مي کنند .

- در مديريت محيط زيست اعتقاد بر اين است که نظارت و پايش بر خلاف مديريت سنتي منابع ، با هدف استفاده دراز مدت منطقي و پايدار از منابع مي باشد . براي دستيابي به چنين هدف دراز مدت و پايدار لازم است مديريت به صورت چند انظباطي ، بين انظباطي يا جامع ، احتياط آميز و مشارکتي باشد . اين اهداف بطور روز افزون ، به سوي توسعه پايدار ارتقاء پيدا مي نمايد .

ماهيت مديريت زيست محيطي

مديريت زيست محيطي رويکردي به سوي سرپرستي از محيط زيست است و بايد اکولوژي ، سياست گذاري ، برنامه ريزي و توسعه اجتماعي را با يکديگر ادغام نمايد . اهداف مديريت زيست محيطي عبارتند از :

- پيشگيري و حل مسائل زيست محيطي ؛

- تعيين حدود ؛  

- تلاش براي تأسيس نهادهايي که بطور موثر از تحقيق ، نظارت و مديريت زيست محيطي حمايت  مي کنند ؛

- شناسايي تهديدات زيست محيطي و اعلام هشدار ؛

- محافظت و بهبود منابع موجود ؛

- ارتقاء کيفيت منابع حياتي ؛

- شناسايي سياست ها و تکنولوژي هاي مفيد .

مديران زيست محيطي بايد مانند مديران ساير بخش ها ، متوسل به اتخاذ استراتژيهاي کاهش ريسک شوند ؛ از قبيل :

- تلاش براي تأمين استانداردهاي ايمني در پايين ترين حد مجاز .

- پذيرش چارچوب ها و قيد و بندهاي مستمر .

- اتخاذ يک نگرش مبتني بر پيروز شدن يا دست کم مغلوب نشدن ( پيگيري فعاليت هايي که منافع حتمي دارند . بدون در نظر گرفتن نتايج آتي و نيز انجام فعاليت هايي که اثرات نا خواسته را تعيين نمايد ) .

منطقه ساحلی Coastal Zone  

•         ساحل فصل مشترک دريا و خشکی است.

•         ساحل فصل مشترک دو اکوسيستم بزرگ و خود اکوسيستمی با ويژگی های ويژه است.

•         تعيين گستره منطقه ساحلی کار ساده ای نيست و تابع عوارض زمين به ويژه دوری و نزديکی کوه ها به دريا، دامنه جابجائی های دوره ای آب دريا و زيستمندانی است که وابسته به اين اکوسيستم هستند.

•         تشخيص زيستمندان ناحيه ساحلي

•         مناطق ساحلي اغلب براي مديريت يكپارچه در اين مناطق تعريف شده است.

•          برخي پديده‌هاي هيدروديناميكي را مبناي تقسيم‌بندي مناطق ساحلي قرار داده‌اند (Mangor,2001)،

•          برخي ديگر نگرش‌هاي علمي و سياست گرا را مبناي كار قرار داده‌اند (Kay & Alder, 1999) در نگرش اخير، تقسيم‌بندي اغلب از منظر سياستگذاري هاي مورد توجه مديران انجام مي پذيرد.

•          تقسيم‌بندي ارائه شده توسط Cicin-Sain(1998) نيز دربرگيرنده يك تقسيم‌بندي كيفي مي‌باشد كه با توجه به امكانات، قدرت سازمان مربوط و پارامترهاي زيست محيطي و غيره، وسعت محدوده‌ها به صورت متغير تعريف مي‌گردد.

•          كميته اقيانوس نگاري نيز معياري كيفي را معرفي مي‌نمايد. به عقيده اين كميته، تعيين حدود قطعي اين منطقه مستقيماً به مسائل و مشكلات موجود و شناخته شده مرتبط است. بنابراين محدوده فوق در داخل خشكي و دريا تاجائيكه اهداف طرح مديريت نياز دارد گسترش مي‌يابد IOC, 1997)).

•           به نظر بانك جهاني يكي از تصميمات كليدي در تهيه يك برنامه ICZM، اندازه منطقه موردنظر براي مديريت، به صورت ايده آل است، يعني مديريت شامل همه منابع ساحلي و فعاليت‌هايي باشد كه روي منابع و آب هاي منطقه ساحلي تأثير مي‌گذارند. چنين رويكردي، منطقه‌اي را مشخص خواهد كرد كه در طرف خشكي تا مرزهاي حوضه آبريز گسترش يافته و در طرف دريا تا محدوده حقوق ملي كه عموماً تا آب هاي سرزميني (12 مايل دريايي) مي‌رسد توسعه مي يابد.

•          

اهميت منطقه ساحلی     

•         منطقه ای بسيار مولد و متنوع که برای گروه زيادی از جانداران

امکانات سکنی، تغذيه، زادآوری و پناهگاه فراهم می آورد.

•         ساحل ضربه گير تحولات دو اکوسيستم مجاور خود است.

•         حدود 20 درصد توليد گياهی اقيانوس ها در 10 درصد مساحت آنها که بر روی آبهای

 ساحلی است صورت می گيرد.

•         پلانکتون های گياهی که سالانه بيش از 40 ميليارد تن کربن ازدی اکسيد کربن جو را

 مصرف و اکسيژن توليد می کنند، بيشترين تمرکز خود را در ناحيه ساحلی دارند.

•         حدود دو سوم ماهی های با ارزش تجاری، مراحل اوليه زندگی خود را در نواحی ساحلی سپری می کنند.

•           90  درصد صيد دريائی از بخش های ساحلی اقيانوس ها انجام می شود.

•            منطقه ساحلی سکونتگاهی پر جاذبه است و براورد شده است نيمی از جمعيت جهان درشعاع 100 کيلومتری سواحل اقيانوس ها ودريا ها سکنی يافته اند.

•           منطقه ساحلی يکی از کانون های مهم گردشگری و طبيت گردی محسوب می شود وانواع تفريحات آبی، چشم انداز های بديع و ويژگی های فرهنگی از جاذبه های آن است.

FMEAچيست؟...

یک ابزارنظام یافته برپایه کار گروهی است که درتعریف ٬شناسایی ٬ارزیابی ٬پیشگیری ٬ حذف یا کنترل حالت علل واثرات خطاهای بالقوه در یک سیستم ٬ فرایند٬ طرح یا خدمت بکار گرفته می شود ٬پیش ازآنکه محصول یا خدمت به دست مشتری برسد.به بیان دیگرFMEAیک روش تحلیلی درارزیابی ریسک است ٬ که می کوشد تا حد ممکن خطرات بالقوه موجود درمحدودهایی که در آن ارزیابی ریسک انجام می شود وهمچنین علل واثرات مرتبط با آن را شناسایی وامتیازدهی  می کند. روش FMEA یکی از روشهای تجربه شده وبسیار مفید برای شناسایی ٬ طبقه بندی ٬تجزیه و تحلیل خرابیها وارزیابی مخاطرات وریسکهای ناشی ازآنهاست. به کمک این روش می توان نرخ خرابیها را ریشه یابی واز بروز آنها جلوگیری نمود. ضمنا به منظورپیش بینی خرابیها وپیدا کردن کم هزینه ترین راه حل برای جلوگیری از بروز آنها علت بکارگیری روش FMEAمی باشد.

تاریخچه FMEA

روش FMEA براي اولين بار در ارتش آمريكا موردذ استفاده قرار گرفته است . استاندارد نظامي MIL - STD–1629  با عنوان (روش آناليز عيب ، تأثيرات مربوط و ميزان اهميت آن ) در نهم نوامبر 1949 انتشار يافت . در قالب اين استاندارد خطاها يا اشكالات پيش آمده به تأثيرگذاري آنها در هدف غايي و ميزان ايمني پرسنل / تجهيزات طبقه بندي مي شوند.

تعاريف FMEA

تعريف كلي :

تجزيه و تحليل عوامل شكست و آثار آن FMEA ناميده شد. FMEA يك تكنيك مهندسي است كه بمنظور مشخص كردن و حذف خطاها مشكلات و اشتباهات بالقوه موجود سيستم فرآيند توليد و ارائه خدمت قبل از وقوع در نزد مشتري بكار برده مي شود.

تعريف  خاص  :

FMEA در ارزيابي ريسك روش تحليلي است كه مي كوشد تا حد ممكن خطرات بالقوه موجود در محدوده اي كه در آن ارزيابي ريسك انجام مي شود و همچنين علل و اثرات مرتبط با آن را شناسايي و رتبه بندي كند.

تعريف ارزيابي ريسك (Risk Assessment)

ارزيابي ريسك يك فرآنيد جمع آوري اطلاعات براي گرفتن تصميمات علمي و شفاف براي تعيين سطح ريسك مربوط به يك خطر است

در واقع ارزيابي ريسك يك روش ساختار يافته و سيستماتيك براي شناسايي خطرات و برآورد ريسك براي رتبه بندي تصميمات جهت كاهش ريسك به يك سطح قابل قبول است.

انواع ارزيابي ريسك

در ارزيابي عمومي ريسك تمام جوانب يك فرآيند ويژه د اين حالت لحاظ مي شوند. براي مثال مونتاژ يك قطعه يا عمليات يك جزء از دستگاه ، همه خطرات به انضمام رابطه آنها با محيط اطراف در فرآنيد استقرار يافته اي لحاظ مي گردند.

در مواقع عادي ، ارزيابي ريسك شامل رده هايي از ارزيابي عمومي همه فرآيندهايي مي شود كه در محل قرار گرفته اند. بنابراین ، اگر خطر خارج از سايت باشد و تمام سايت را در بر گيرد ، ارزيابي خاص آن خطر ممكن است مناسبتر باشد. مثال هايي از ارزيابي خاص مي تواند شامل خروج اضطراري و احتياجات براي كمك هاي اوليه باشد ارزيابي ريسك سر و صدا و در معرض گازهاي سربي قرار گرفتن مي تواند نمونه هاي خاص باشد.

چنانچه عملياتي مشابه در چند مكان با فرض شرايط ثابت انجام مي شود ، تنها به يك ارزيابي كامل نياز است اين ارزيابي مي تواند براي ديگر عمليات نيز استفاده شود. استانداردهاي صنعتي نيز مي توانند فرآيند ارزيابي را ساده تر كنند. به عنوان مثال در صنايع الكترونيك ، گازهاي سيال براي ريه حساسيت زا هستنند و استنشاق آنها مي تواند تنگي نفس را بدنبال داشته باشد.

انواع FMEA

از زماني كه FMEA در دهه 60 توسعه يافته است 4 نوع كلي از آن پديد آمده است :

1) FMEA در طراحي (DFMEA)

2) FMEA در فرآيند (PFMEA)

3) FMEA در سيستم (SFMEA)

4) FMEA در خدمات

تعاریف انواع FMEA

1- SFMEA سيستم : به منظور تحليل سيستم و زير سيستم ها در مراحل آغازين طراحي مورد استفاده قرار مي گيرد. FMEA شامل واكنش هاي بين سيستم ها و عناصر سيستم مي گردد.

2- DFMEA طراحي : به منظور ارزيابي محصولات قبل از اينكه براي توليد آماده شوند. از FMEA طراحي استفاده مي شود. FMEA طراحي بر عوامل خطايي كه بر اثر نقص طراحي ايجاد مي شوند ، تأكيد دارد.

3- PFMEA فرآيند : جهت تحليل فرآيندهاي ساخت و مونتاژ استفاده مي شود. FMEA فرآيند بر عوامل خطاي ناشي از نقص هاي فرآيند يا مونتاژ تأكيد دارد .

4- FMEA خدمت : به منظور ارزيابي خدمت قبل از ارائه به مشتري ، استفاده مي شود. FMEA خدمت بر عوامل خطاي (وظايف ، اشتباهات ، خطاها) ناشي از كاستي هاي فرآيند يا سيستم تأكيد دارد.

سسيستم مدیریت ایمنی، بهداشت و محيط زيست (HSE-MS) در يک نگاه

در مديريت نوين، نیروی انسانی بعنوان مهمترين محور توسعه پايدار محسوب می شود. تاكنون بشر در طي طريق به سمت دنياي صنعتي، محورهاي مختلفي را جهت دستيابي به توسعه پايدار مد نظر قرار داده است ولي آنچه كه به اثبات رسيده اين است كه بدون توجه به نيروي انساني هيچ فرآيندي به سمت نتيجه مطلوب حركت نخواهد كرد و نتيجه چنين سيستمي اضمحلال و از هم پاشيدگي خواهد بود.

در ديدگاه سنت‌گرا، تمرکز بيش از حد به افزايش سطح توليد،  جاي توجه به منزلت انساني را گرفته بود و موارد ديگري همچون روند فزاینده استفاده از ماشین آلات خطرناک، كمبود آموزش های تخصصی، فقدان آگاهي كافي از مختلف و متنوع زيان آور محيط كار و پيشگيري آنها، عدم سرمايه گذاري در زمینه پژوهشهای ایمنی و اجراي برنامه هاي مرتبط و نبودن هماهنگي و انطباق گزارش و تواناييهاي جسمي و رواني كاركنان با كار مربوطه، از جمله عوامل عمده حوادث و بیماریهای ناشي از كار بود.

نتایج ناامید کننده رویکرد یاد شده  باعث گردید که مديريت نوين به سمت حفظ و صيانت از نيروي كار حرکت کرده و اين مهم بعنوان يكي از اصول اساسي انکار ناپذیر در خط مشي مديريت سازمانها در آید.

یکی از مهمترین نتایج بکارگیری اصول مدیریت نوین در سازمانها، نهادینه شدن تفکر سیستمی و در ادامه آن طراحی و پیاده سازی انواع سیستم های مدیریتی نظیر سیستم مدیریت کیفیت، محیط زیست، ایمنی و بهداشت، امنیت و غیره است.

پس از معرفي سیستم های اخیر و نتايج موفقيت آميز بكارگيري اين رويكرد، امروزه بسياري از سازمانها به نقش موثر پیاده سازی این نوع سیستم ها در افزایش اثربخشی سازمانها و نقش مفید آنها در جهت اهداف سازمانی پي برده اند. از طرف ديگر در هر استانداردی ( ايمني، بهداشت، كيفيت، محيط زيست، ارگونومي، منابع انساني و غيره) تنها يكي از ابعاد سازمان مورد توجه قرار گرفته و سياست ها و اهدافي كه تعريف مي شوند در جهت آن جنبه از فعاليتهاي سازمان مي باشد. به همين دليل هر چند كه امروزه هيچ شكي در نقش سیستم ها در هدايت و هماهنگ كردن فعاليتها در جهت اهداف سازمان وجود ندارد این امر نیز به اثبات رسیده است که تعدد سيستم ها مي تواند باعث پيچيدگي و سردرگمي سازمان, به هدر رفتن منابع, دوباره كاريها, ايجاد تضاد بين سياستها و اهداف تعريف شده و … گردد. در همين راستا ادغام سيستم هاي مختلف در سازمان امري الزامي مي باشد.

در همین راستا سازمان بنادر و کشتيراني بعنوان بخشي از وظايف حاکميتي خود و نيز ايفاي تعهدات،تکاليف و  مسئوليت هاي ملي،منطقه اي و بين االمللي در زمينه هاي تامين  ايمني کشتي و دريانوردي  در آبراه ها و سواحل کشور،حفاظت از محيط زيست و  بسط و توسعه کشتيراني بازرگاني و ساحلي، از بدو تاسيس موضوعات ايمني، بهداشت و حفاظت از محیط زیست را بعنوان يک وظيفه مستمر و اساسي در دستور کار خود قرار داده است. در سنوات اخير به لحاظ حساسيت هاي فوق و نيز قرار گرفتن بنادر در جوار صنايع حساس و استراتژيک کشور نظير نفت و پتروشيمي،نيروگاهها و واگذاري عمل تصدي گري به بخش خصوصي و تردد روزانه چندين هزارنفر نيروي کار،صاحبان کالا و ارباب رجوع،توسعه بنادر و  بکارگيري انواع تجهيزات و وسائط حمل ونقليه  زميني،ريلي و افزايش ميزان تخليه و بارگيري کالاهاي خطرناک و...... و الزامات ملي و بين المللي قانوني ناشي از الحاق به کنوانسيونها و ضرورت حضور کشور در عرصه هاي اقتصادي و با توجه نتايج حاصل از مميزي ايمني و ارزيابي محيط کاري بنادر با درجه ريسک بالا ،استقرار سیستم مدیریت یکپارچه يمني،بهداشت و محيط زيست (HSE) را در سطح سازمان و بنادر بعنوان یک ضرورت انکار ناپذیر قبول کرده است.

سيستم مديريت HSE، که از طريق تعريف و پياده سازي آن در سازمان و بنادر،موارد ايمني، بهداشت و محيط زيست بصورت همزمان مورد توجه قرار مي گيرددارای مزایای بیشماری است که تعدادی از آنها عبارتند از: